15 Mart 2008 Cumartesi

Sabaha karşının anektodları 1

       Yalnız yürür idim yollarda ve şöyle seslenirdim kendime önceleri

       Sokaktayım kimsesiz bir sokak ortasında yürüyorum arkama bakmadan yürüyorum yolumun karanlığa saplanan noktasnda sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum...

       Hayal değilmiş gördüklerim varmış birisi beni bekleyen lakin o kadar alışmışım ki birilerinin olmayışına bekleyenimi bilememişim, gördüğümde tanıyamamış yalnız, hazin ruhum.

       Şimdi kendimi şöyle sanıyorum

mecnun demiş ki çölde iken karşısına çıkan leylaya :

"ger sen sen isen ben kimim

sen leyla isen ben niyeyim"

      Ben ise şöyle diyiverenim ger sen o hayal isen yalnızlığım nerede

eğer ben yalnız değil imişsem sen neredesin ?

      Arabesk bir ruhun kıvamında son buluyor tümcelerim

      Gönlüm hep seni(beni) arıyor, arayacak neredesin sen _?

      Hoşçakal dünya tekrar arayacağım seni ...

0 comments: