Rüyalarda saklanan kıvılcımlar

 

Yazamıyorum artık tespite derman bırakmayan bir hayatın içindeyim yazabilmek için şöyle bir çekiliveresi gelmeli ya insanın o şöyle bir kısımlık anda bile sıyrılamaz oldum yaşamdan...

Yaşam; öyle şey barındırıyorsun ki sinende neler var diye bakabilmek bile ne mümkün hani yaşamı yaşanmış kılmak bir yana, bu da mı varmış derken akıp giden bir ömrü kovalıyor bedenler,onun içindeki hücreler ve hisseden bir boyut hemde ne boyut zaman zaman zamanı aşan zamanda kaybolabilen ve her anımızı farklılaştıran bir latayıf "Ruh"

En çok alındığım hakarettir belki de birinin bana ruhsuz demesi , böyle söylendiğinde yapılan diğer tüm niteliklerin, sahip olunanların anlam kazanamadığı düşüyor aklıma.

Beden misali gibi cesedi beden yapan ayrımın hayatın içinde de aynı olduğuna inananlardanım yaptığımız ve yapacağımız her neyse onda bir ruh, onda bir farkındalık ve ayrıcalık barındırabiliyorsak o derece insanızdır gibime gelmiyor değil açıkcası.

Hani yaşamanın hakkını vermek gibi birşeyler anlatmaya çabaladığım, yemek yerken hakkını vermek, uyurken, ders çalışırken,müzik dinlerken birine hayranlık duyarken, söylerken, anlatırken,yaşarken,hayatı her zerremizde hissederek yaşamaktan bahsediyorum ve bunların en başında da sevmenin hakkını vermek gerekiyor galiba yanılıyormuyum ?

Neden mi düşünüp düşünüp en sonunda şu sona varıyorum Sevemeseydik eğer hayat ne işe yarardı sadece yemek içimek düşünmek anlamak,gülmek ağlamak bence tüm hissiyatların en onurlusu ve hepsinin müsebbibi sevmektir yanmaktır aşkla...

Ne de olsa kainat yaratılmamış mı sevda uğruna değilmi ki yeryüzüne indirilişimizin hikmetinde Sahibini tanıyıp bilmek ve en çok onu sevebilmek var.

Hem mecazisi hem hakikisi ayrı ayrı deryadır aşkın... Aşkın şarabından tatmayanlaradır sözüm dünyada sevdadan bihaberlerden daha şaşkın yoktur bence gözüm...

Tüm leyladan geçme faslında olanlara ve Mevlaya leylasız varılmaz diyenlere olsun ...

Majörler tükenmişti ya minörleri hiç göremedik...